Maj 23 2018 18:25:37
Nawigacja
· Strona główna
· Kontakt
· Galeria zdjęć
· Szukaj
NASZA SZKOŁA
· Z przeszłości szkoły
· Szkoła dzisiaj
· Dyrekcja
· Pedagog szkolny
· Inni pracownicy
· Dane teleadresowe
· Dla rodziców
· Świetlica szkolna
· Pracownia informatyczna
· Świetlica terapeutyczna
SZKOŁA PODSTAWOWA
· Klasa Ia
· Klasa Ib
· Klasa IIIa
· Klasa IIIb
· Klasa IVa
· Klasa IVc
· Klasa Va
· Klasa Vb
· Klasa VIb
· Klasa VIIb
GIMNAZJUM
· Klasa IIA
· Klasa IIIA
BIBLIOTEKA SZKOLNA
· Informacje ogólne
· Plan pracy 2017/2018
SAMORZĄD UCZNIOWSKI
· Plan pracy 2017/2018
· Regulamin
SPORT
· Baza sportowa
· Udział w zawodach
· Osiągnięcia
· Rekordy
Kościół Pawłowice

Pierwotny kościół parafialny, zbudowany był z drewna. Na jego miejscu wybudowano w 1440 roku nową świątynię, również drewnianą pod wezwaniem św. Mikołaja i św. Barbary. Plebanami kościoła byli międzzy innymi: Jan (1395), Piotr (1401-1407), Andrzej (1417), Mikołaj (przed 1420), Jan Gruszka (1420-1425), Wawrzyniec (1425 i ponownie 1427-1429), Jan Działosza (1430-140), Maciej Kot (1447), Mikołaj Czarnysz (1448-1459), Piotr (do 1479), Andrzej (1479-1486), Jan (1513), Jan z Ponieca (1513-1517), Maciej (1523), Wawrzyniec z Lubasza (1523-1532), Stanisłąw z Lubasza (1532-1535), Wawrzyniec Pawłowski (1536-1549), Jan z Ponieca (0d 1549), Jan Iwanek (1564).
Drewniany kościół był w bardzo złym stanie w 1610 roku, albowiem w czasie wizyty Happa zanotowano: "Pawłowice wieś ma kościół parochialny drewniany, starożytny i bardzo zrujnowany pod tytułem św. Michała, biskupa i wyznawcy". Drewniany kościół stał jednak jeszcze do początku XVIII wieku. W 1701 roku odbudowała go Eleonora z Mycielskich Mielżyńśka, ówczesna dziedziczka Pawłowic. W 1703 roku Hieronim Wierzbowski, sufragan poznański, poświęcił nowy, jednonawowy, murowany kościół z wieżą. Kościół ten do końca XVIII wieku był kościołem parafialnym. Został rozebrany w 1835 roku. Ślady jego fundamentów zachowały się na cmentarzu. Obecny kościół został zbudowany jako kaplica dworska w 1597 roku z fundacji Bartłomieja i Doroty z Rydzyńskich Wierzbno-Pawłowskich. Kaplicę poświęcił w 1629 roku sufragan Bajkowski pod wezwaniem Najświętszej Maryi Panny Śnieżnej. Nie miała ona jednak praw parafialnych. Zapis z wiyty Happa wspomina: "W tejże wsi jest kościół murowany, niedawno przez Bartłomieja Pawłowskiego, części jednej Pawłowic dziedzica wielkim kosztem wystawiony, w bliskości kościoła parochialnego, z kaplicą wymalowaną, który to kościół chcą mieć za parochialny i żądają od Najprzewielebniejszego biskupa, aby do niego nabożeństwo i dochody z dawnego bardzo zrujnowanego kościoła przeniósł".
Fundator wystawił więc kaplicę z myślą przeniesienia do niej nabożeństw i funduszy z walącego się kościoła parafialnego. Gdy do tego nie doszło, następcy Bartłomieja Pawłowskiego uposażyli tę kaplicę i ustanowili przy niej osobnego kapelana.
Bartłomiej Pawłowski, który wybudował kaplicę w Pawłowicach, założył także przy niej szpital w 1597 roku. Opis tego szpitala znamy z opisu Happa z 1610 roku: "Znajduje się w tejże wsi szpital ubogich, na niepewną liczbę osób. Obecnie znajduje się w nim pięciu ubogich, mają dom drewniany o jednej wielkiej izbie, a na utrzymanie wiatrak, z którego pobierają od młynarza wymiaru rocznego 20 ćwierci żyta". Szpital ten spalił się w 1906 roku.
W 1741 roku dzięki staraniom Andrzeja Mielżyńskiego dobudowano do kościoła pod wezwaniem NMP kaplicę północną pod wezwaniem Najświętszego Serca Pana Jezusa. W latach 1772-1775 z fundacji Maksymiliana Mielżyńskiego, pisarza wielkiego koronnego, kościół został całkowicie odrestaurowany i ujednolicony, wtedy też zapewne dobudowano kaplicę południową. W latach 1906-1907 kościół został powiększony (dobudowano między innymi zakrystię), a w 1908 roku konsekrowany przez biskupa Likowskiego.
Kościół pod wezwaniem NMP Śnieżnej jest budowlą salową na rzucie prostokąta, z kwadratową wieżą zwieńczoną hełmem barokowym i kartuszem z datą 1772, herbem Leliwa Czapskich i literami KC (Konstancja z Czapskich Mielżyńska - żona Maksymiliana). Dach na kościele jest dwuspadowy, kryty dachówką, z ażurową wieżyczką od wschodu, na kaplicach dachy kopulaste z latarniami, kryte blachą. W ołtarzu głównym z 1906 roku znajduje się obraz Matki Boskiej z Dzieciątkiem z XVII wieku. Ołtarze w kaplicach oraz ambona są późnobarokowe z ornamentami rokokowymi. Zostały wykonane przez rzeźbiarza Bühema około 1876-1890 roku. W ołtarzu południowym umieszczono obraz Matki Boskiej Śnieżnej z pierwszej ćwierci XVII wieku. Z tego czasu pochodzi też ambona z korpusem w kształcie globu ziemskiego, podtrzymywanego przez anioła. Z trzeciej ćwierci XVII wieku pochodzi późnobarokowa chrzcielnica z klasycznym aniołem podtrzymującym czaszę. Z 1501 roku pochodzi kropielnica kamienna w kształcie kielicha.
Na przykościelnym cmentarzu stoi obelisk z piaskowca z tablicami, na których wypisano nazwiska poległych w latach 1914-1920. Kościół otoczony jest murem z końca XVI wie

E-DZIENNIK
PODRĘCZNIKI 2017/2018
· Szkoła podstawowa
· Gimnazjum
· Regulamin wypożyczania podręczników:
- wersja: _.doc
- wersja: _.pdf
GMINA KRZEMIENIEWO
· Trochę historii
· Symbole gminy
· Ogólnie o gminie
· Gmina w liczbach
· Turystyka w gminie
· Co warto zobaczyć
· Dwory i pałace
· Kościoły
· Jezioro Górznickie
· Drobnin
· Gminne ciekawostki
· Ważne adresy
Losowa Fotka
Polecamy
Wygenerowano w sekund: 0.03 2,821,166 Unikalnych wizyt