Czerwiec 04 2020 15:24:32
PSYCHOLOG SZKOLNY
PIE老 SZKOΧ
SAMORZ. UCZNIOWSKI
AKCJA MEN

PRZYJ犴I DO KLAS I
Polecamy
Stefan Ponikiewski

Stefan Ponikiewski urodzi si 21.06.1881 w Brylewie.
Ochrzczony zosta 25.08.1881 w 安ierczynie.
M捫 Zofii z Raszewskich herbu Grzyma豉, c鏎ki Gustawa i Teodory z Moszcze雟kich herbu Na喚cz Raszewskich.
奸ub - 6.08.1918 w Jasieniu, w ko軼iele parafialnym w Oborzyskach.
Ojciec – Kazimierza, Augustyna, Teresy-Jadwigi.
Zmar – 21.01.1941 w Warszawie, w szpitalu „Omega”.
Pochowany – w Skierniewicach, w grobowcu rodziny Brali雟kich; w 1946 przewieziony do grobowca rodzinnego w Oporowie.

Matur zda w 1901 roku w Poznaniu, w gimnazjum Fryderyka Wilhelma. W 1904 roku ucz瘰zcza na wyk豉dy I i II semestru, g堯wnie z zakresu rolnictwa, na uniwersytecie Fryderyka Wilhelma w Berlinie. Po pierwszym roku przerwa studia uniwersyteckie z powodu 鄉ierci dziadka, Walerego Rych這wskiego i konieczno軼i niesienia pomocy w gospodarstwie drobni雟kim, przej皻ym przez ojca.
S逝瘺 wojskow odbywa w Monachium, 獞iczenia w G這gowie. W I wojnie 鈍iatowej bra udzia jako podchor捫y niemiecki (uczestniczy w bitwie pod Verdun). Odznaczony 瞠laznym krzy瞠m zas逝gi. Pod koniec wojny przebywa ju w Drobninie.
Przez oko這 dwa lata administrowa maj徠kiem Miel篡雟kich w Paw這wicach. W 1910 roku przej掖 na w豉sno嗆 maj徠ek Drobnin, w kt鏎ym gospodarowa do II wojny 鈍iatowej.
W 1912 roku kandydowa na pos豉 polskiego do parlamentu w Berlinie z okr璕u wyborczego Leszno-Wschowa. Wed逝g Stanis豉wa Karwowskiego w wyborach tych przepad z powodu dezorientacji wywo豉nych dawnymi sojuszami z parti Centrum. Polscy wyborcy oddali 900 g這s闚 na „centrowca” – Niemca, katolika, hrabiego Hansa Oppersdorfa z G這g闚ka, o瞠nionego z Polk, ksi篹niczk Dorot Radziwi陶闚n z Zegrza.
W 1913 roku z ramienia Centralnego Towarzystwa Gospodarczego opracowa ankiet o wynagradzaniu robotnik闚 rolnych. Od tego czasu zaczyna si jego wieloletnia wsp馧praca z Centralnym Towarzystwem Gospodarczym, a tak瞠 z Naczelna Rad Ludow, w kt鏎ej pocz徠kowo pe軟i funkcj dyrektora Wydzia逝 Politycznego, a p騧niej dyrektora Wydzia逝 Administracyjnego. Na to ostatnie stanowisk zosta skierowany jako cz這wiek o nieskalanym charakterze, z zadaniem oczyszczenia wydzia逝 z nieprawid這wo軼i i nieporz康k闚 tam panuj帷ych. W wyniku reorganizacji, przeszed od 1.08.1918 roku, wraz z ca造m wydzia貫m do Ministerstwa By貫j Dzielnicy Pruskiej.
W wyborach do sejmu ustawodawczego w 1919 roku kandydowa ponownie z listy Zjednoczonych Stronnictw Narodowych. Nie otrzyma mandatu, zosta jednak zast瘼c pos豉. Pa寮zierniku 1920 roku wszed do sejmu jako pose. Wyst瘼owa przeciwko ustawie nowelizacyjnej o wydzier瘸wianiu i zagospodarowywaniu nieu篡tk闚 rolnych, w sprawie ustawy le郾ej i przedstawi nowel ustawy o zamianie maj徠ku pa雟twowego, uzyskanego z likwidacji maj徠k闚 prywatnych w wykonaniu traktatu wersalskiego.
W 1925 roku na XII Mi璠zynarodowym Kongresie Rolniczym w Warszawie wyg這si referat o zasadach i potrzebie rozdrobnienia w豉sno軼i rolnej. W polskiej prasie rolniczej referat Stefana Ponikiewskiego by cz瘰to przytaczany, cho bez g喚bszej analizy.
W latach 19191 i 1920 bra udzia jako delegat rz康u w polsko-niemieckich pertraktacjach granicznych w Toruniu, Gda雟ku i Berlinie.
Po zamachu majowym wycofuje si z 篡cia politycznego, oddaj帷 si pracy spo貫cznej i zawodowej.
W latach 1925-1930 zostaje: - wicepatronem K馧ek Rolniczych Leszno-zach鏚, kt鏎e to stanowisko przekaza niebawem Jerzemu Doniemirskiemu, jako prezesowi powiatowemu, - cz這nkiem Zarz康u G堯wnego Wielkopolskiego Towarzystwa K馧ek Rolniczych, - cz這nkiem Zarz康u Wielkopolskiego Zwi您ku Ziemian, - cz這nkiem Zarz康u Centralnego Towarzystwa Gospodarczego, - cz這nkiem Rady Naczelnej Organizacji Ziemia雟kich (z kt鏎ej wyst徙i, prawdopodobnie w cichym prote軼ie po g這sowaniu w Warszawie na cz這nk闚 Bezpartyjnego Bloku Wsp馧pracy z Rz康em, kt鏎ego nie popiera), - cz這nkiem Zwi您ku Organizacji Rolniczych w Warszawie, - cz這nkiem Zarz康u Wielkopolskiej Izby Rolniczej w Poznaniu (okresowo by jej wiceprezesem, a tak瞠 przewodnicz帷ym komisji ekonomicznej, komisji nasiennej i cz這nkiem komisji o鈍iatowej), - cz這nkiem Rady Naczelnej Centrali Rolnik闚, - cz這nkiem Rady Naczelnej Vesty, - cz這nkiem Rady Naczelnej Cukrowni w Gostyniu, - cz這nkiem Towarzystwa Rolno-Przemys這wego w Gostyniu, - prezesem Ko豉 Ziemian w Lesznie, - cz這nkiem dw鏂h k馧ek rolniczych w Krzemieniewie i 安ierczynie.

We wszystkich tych organizacjach by aktywnym wsp馧pracownikiem, cz瘰to zabieraj帷ym g這s. Najwi璚ej jednak pracy po鈍i璚i Wielkopolskiej Izbie Rolniczej, w kt鏎ej prowadzi a trzy komisje oraz Zarz康owi Wielkopolskich Towarzystw K馧ek Rolniczych oraz lokalnym k馧kom rolniczym.
W jego notatkach daje si zauwa篡 wyra幡ie zmian w sposobie my郵enia i post瘼owania w drugiej po這wie lat dwudziestych: „Zacz掖em szuka siebie, w豉snych moich my郵i i wyraz闚, kt鏎e coraz 豉twiej znajdowa貫m i wykorzystywa貫m”. Narzeka te na trudno軼i zwi您ane z wielk r騜norodno軼i temat闚, na kt鏎e musia si wypowiada oraz zr騜nicowaniem 鈔odowisk s逝chaczy. W wyniku przemy郵e wycofuje si z tak o篡wionej dzia豉lno軼i w instancjach gospodarczych. Ust瘼uje z w豉dz Wielkopolskiego Towarzystwa K馧ek Rolniczych (g堯wnie z powodu niech璚i do ludzi zwi您anych z BBWR), z Wielkopolskiego Zwi您ku Ziemian, z Wielkopolskiej Izby Rolniczej, z Vesty i z Rady Naczelnej Zwazku Ziemian. Przestaje te wsp馧pracowa z Centralnym Towarzystwem Gospodarczym i Towarzystwem Rolniczo-Przemys這wym w Gostyniu, kt鏎e same si rozwi您a造 lub przeorganizowa造.
Stefan Ponikiewski nie uwa瘸 jednak, 瞠 jego obowi您ki si zmniejszy造, wr璚z przeciwnie – jak sam pisze – zmieni造 kierunek dzia豉nia i pog喚bi造 si. Rozpocz掖 wsp馧prac z organizacjami katolickimi – wi捫e si z Akcj Katolick w Poznaniu, z Rad Spo貫czn przy Prymasie Polski, ksi璠zu kardynale Augu軼ie Hlondzie, bierze te czynny udzia w Sodalicji dla pan闚.
Od zagadnie og鏊nogospodarczych i ekonomicznych przechodzi do pracy spo貫cznej, bezpo鈔ednio zwi您anej ze wsi i jej organizacj. Prezesuje wi璚 nadal k馧ku rolniczemu Drobnin-Krzemieniewo, po鈍i璚aj帷 mu wiele czasu i wysi趾u. Uczestniczy w pracach Rady Gminnej w Krzemieniewie, a tak瞠 w Radzie Parafialnej w Drobninie.

Przez 30 lat gospodarowa Stefan Ponikiewski na ojcowi幡ie w maj徠ku Drobnin, traktuj帷 go jako obiekt najwi瘯szej troski i mi這軼i. Poza latami 1919-1922, kiedy to obowi您ki publiczne, a zw豉szcza wyjazdy, nie pozwala造 na sta造 i bezpo鈔edni nadz鏎 nad gospodarstwem, i w kt鏎ym to okresie Drobnin ekonomicznie podupad, sam zarz康za gospodarstwem. Uzyskiwane dochody inwestowa w gospodarstwo, dzi瘯i czemu znacznie podnios豉 si produkcja rolna.
Jednocze郾ie prowadzi dzier瘸w folwarku w s御iedniej wsi w Mierzejewie, w豉sno軼i 草速owskiego z Czacza. W 1935 roku przej掖 administracj Jasienia, w豉sno軼i 穎ny, odziedziczonej po Gustawie Raszewskim. W 1939 roku okupacyjne w豉dze niemieckie skonfiskowa造 maj徠ki Jasie i Drobnin oraz ca貫 mienie prywatne.
Udzia Stefana Ponikiewskiego w tworzeniu w Drobninie silnego o鈔odka kulturalno-gospodarczego jest niezaprzeczalny, o czym 鈍iadcz osi庵ni璚ia z lat 1918-1939: budowa ko軼io豉 i erygowanie parafii w Drobninie, o篡wienie 篡cia religijnego przez stowarzyszenia katolickie, za這瞠nie domu si鏀tr Serafitek, osiedlenie w Krzemieniewie lekarza, utworzenie gabinetu dentystycznego, apteki, poradni dla niemowl徠 i punkt rozdawnictwa mleka pasteryzowanego. W Krzemieniewie powsta豉 te sp馧dzielnia mleczarska i dom handlowy „Rolnik”.
Dzi瘯i daleko posuni皻ej inicjatywie spo貫cznej Stefana Ponikiewskiego (i jego 穎ny), Drobnin oraz Krzemieniewo sta造 si wzorowym o鈔odkiem kulturalnym, rzadko spotykanym w warunkach przedwojennej wsi.
Stefan Ponikiewski nie odmawia pomocy potrzebuj帷ym. W naturaliach lub w got闚ce wspomaga okolicznych rolnik闚 dotkni皻ych wypadkami losowymi, podobnie pomaga s逝瘺ie folwarcznej. Cz瘰to by造 to bezzwrotne po篡czki a zawsze bezprocentowe. W drobni雟kiej ksi璕owo軼i prowadzono ksi璕 z wpisami udzielanej pomocy. W 1939 roku w zamieszaniu przy konfiskacie Drobnina nie zniszczono jej, a niemiecki zarz康ca dr Schubert posun掖 si tak daleko, 瞠 od nie wysiedlonej ludno軼i zacz掖 egzekwowa nale積o軼i Ponikiewskich.

Po wybuchu II wojny 鈍iatowej Stefan Ponikiewski opu軼i Drobnin wraz z wycofuj帷 si armi. Pod koniec wrze郾ia wr鏂i do maj徠ku. Unikn掖 aresztowania przez gestapo dzi瘯i ukryciu si w szpitalu El瘺ietanek w Poznaniu. Uzyskuj帷 od so速ysa z Krzemieniewa nielegalne przepustki, uciek wraz z rodzin do Skierniewic w Generalnej Guberni. Przysta znalaz u swego przyjaciela W豉dys豉wa Strakacza, w豉軼iciela browaru i maj徠ku ziemskiego Strob闚, do kt鏎ego przed wybuchem wojny ewakuowano z Drobnina 2 wagony byd豉 zarodowego i kolekcj obraz闚 malarstwa polskiego. Przej掖 te administracj w Strobowie.
We wrze郾iu 1940 roku dosta wysi瘯u p逝c, po陰czonego ze zmianami gru幢iczymi. Pomimo intensywnego leczenia, zmar w szpitalu w Warszawie.

Na podstawie: El瘺ieta i Jerzy Kownaccy "„JEST TAKIE MIEJSCE” Rzecz o maj徠ku w Drobninie i jego w豉軼icielach w latach 1291-1946. Krzemieniewo 2004 (maszynopis).




4,944,708 Unikalnych wizyt

Powered by
PHP-Fusion copyright © 2002 - 2020 by Nick Jones.
Released as free software without warranties under GNU Affero GPL v3.