Kwiecień 19 2018 22:54:43
Nawigacja
· Strona główna
· Kontakt
· Galeria zdjęć
· Szukaj
NASZA SZKOŁA
· Z przeszłości szkoły
· Szkoła dzisiaj
· Dyrekcja
· Pedagog szkolny
· Inni pracownicy
· Dane teleadresowe
· Dla rodziców
· Świetlica szkolna
· Pracownia informatyczna
· Świetlica terapeutyczna
SZKOŁA PODSTAWOWA
· Klasa Ia
· Klasa Ib
· Klasa IIIa
· Klasa IIIb
· Klasa IVa
· Klasa IVc
· Klasa Va
· Klasa Vb
· Klasa VIb
· Klasa VIIb
GIMNAZJUM
· Klasa IIA
· Klasa IIIA
BIBLIOTEKA SZKOLNA
· Informacje ogólne
· Plan pracy 2017/2018
SAMORZĄD UCZNIOWSKI
· Plan pracy 2017/2018
· Regulamin
SPORT
· Baza sportowa
· Udział w zawodach
· Osiągnięcia
· Rekordy
TROCHĘ HISTORII

Teren gminy Krzemieniewo ze względu na swoje zróżnicowanie (odpowiedni klimat, ukształtowanie powierzchni) sprzyjał pradawnemu osadnictwu. Już w mezolicie – środkowej epoce kamienia lata od około 8000 do 3500 p.n.e.- na południe od Oporowa znajdowała się osada ludności trudniącej się myślistwemi zbieractwem. Znaleziono tam liczne wyroby krzemienne, takie jak: groty strzał, rylce, skrobacze, świdry i noże. W Bielawach odkryto stanowisko kultury wstęgowej, datowane na okres neolitu, tj. młodszą epokę kamienia (lata 4200 – 1700 p.n.e.). Były to jednak osady nietrwałe – wykorzystywane czasowo.
Osadnictwo z prawdziwego zdarzenia rozpoczęło się na terenie gminy w VII – VIII wieku. Wtedy to pojawiły się pierwsze osady otoczone wałami o charakterze wyraźnie obronnym. Budowano je nad jeziorami, w miejscach trudno dostępnych. Takie osady funkcjonowały w Górznie, Luboni, Belęcinie Nowym i Krzemieniewie.
Na terenie Górzna istniał na przełomie X/XI wieku zespół osadniczy, o czym świadczy cmentarzysko szkieletowe. Szkielety, które tam odkryto wyposażone były w dary grobowe, noże żelazne, groty oszczepów i naczynia gliniane. Zmarli leżeli przeważnie na wznak, z rękami wyciągniętymilub złożonymi na piersiach. Zwłoki kobiet często były ozdobione biżuterią srebrną, paciorkami ze szkła i srebra. O zamożności ówczesnej ludności świadczy skarb srebrny z Górzna, odkryty przypadkowo podczas orki pługiem na południowym brzegu Jeziora Górznickiego. Monety i przedmioty znajdowały się w ziemi pod kamieniem. Zawartość skarbu stanowiły 84 monety srebrne, datowane na lata 1038-1060. Oprócz tego znajdowało się tam 15 ozdób (kolczyki ażurowe i walcowate), jak również placki srebrne. Podobny skarb, datowany na okres po roku 1046, znaleziono również w Krzemieniewie. Zawierał on ułamki i całe monety bizantyjskie i węgierskie, denary krzyżowe oraz sztabki i ozdoby z granulacją.
W Oporowie odnaleziono ślady cmentarzyska szkieletowego z XI i XII wieku.

Przełom w osadnictwie na terenie gminy Krzemieniewo nastąpił w XIII i XIV wieku. Był to skutek przebudowy gospodarczej całego kraju, wynikający z rozwoju osadnictwa na prawie polskim, a przede wszystkim osadnictwa na prawie niemieckim. To własnie z tych czasów pochodzą pierwsze wzmianki źródłowe o następujących miejscowościach naszej gminy (istniejących do dzisiaj):

Nazwa obecna

Nazwa dawna

Pierwsza wzmianka

Własność

Krzemieniewo

Crzemenevo

1398

rycerska

Drobnin

Drobnino

1291

rycerska

Belęcin

Bylanczino

1362

rycerska

Bojanice

Boyanice

1394

rycerska

Brylewo

Brilewo

1398

rycerska

Garzyn

Iarine

1258

rycerska

Górzno

Gorszno

1394

rycerska

Karchowo

Charchowo

1399

rycerska

Lubonia

Lubinow

1310

rycerska

Mierzejewo

Mirsow

1310

rycerska

Oporowo

Oporow

1310

rycerska

Oporówko

Oporowo

1400

rycerska

Pawłowice

Pavlovo

1398

rycerska

W źródłach występują także wzmianki o miejscowościach, których już nie ma: Kurowo pod Górznem (1394), Łąka pod Drobninem (1398), Rybnik pod Drobninem (1394), Wierzchucin (1400).

Mieszkańcy gminy Krzemieniewo praktycznie „od zawsze” żyli głównie z rolnictwa. Oczywiście w dawnych czasach praca ta była niezwykle ciężka i mało efektywna. Ziemia uprawna znajdowała się aż do połowy XIX wieku (czasy uwłaszczenia) w rękach rodów szlacheckich. Na tutejszym terenie nie było własności kościelnej. Wśród rodzin dawnych właścicieli, na szczególne wyróżnienie ze względu na swoją aktywność i zaangażowanie w rozwój gospodarczy poszczególnych miejscowości zasługują: Wyskotowie (pierwsi znani z nazwiska posiadacze między innymi: Krzemieniewa, Drobnina, Belęcina, Bojanic, Oporowa), Borkowie Gostyńscy (byli czasowo właścicielami Krzemieniewa, Drobnina), Węgorzewscy (wymieniani jako właściciele Drobnina, Garzyna), Morawscy (właściele Oporowa, Luboni), Mielżyńscy (właściciele Pawłowic), Rychłowscy (właściciele Drobnina), Ponikiewscy (właściciele Drobnina i Brylewa).

Bardzo ciekawym wątkiem w historii gminy Krzemieniewo jest tzw. problem niemiecki. Niemieccy osadnicy zaczęli pojawiać się, szczególnie w Krzemieniewie, od roku 1754. To właśnie wtedy otrzymali od Józefa Skarbka Malczewskiego (właściciela Krzemieniewa, należącego do dominium w Świerczynie), tzw. przywilej okupny (zobacz tekst przywileju). Z biegiem czasu liczba Niemców osiadłych w Krzemieniewie i okolicy wzrosła, osiągając w roku 1880 wielkość 458 osób (Krzemieniewo liczyło w tym czasie 539 mieszkańców). Niemcy z Krzemieniewa założyli swoją szkołę, utworzyli również parafię ewangelicką (sam kościół już nie istnieje, został rozebrany na początku lat 70-tych XX wieku). Do dnia dzisiejszego w Krzemieniewie zachowało się jeszcze wiele poniemieckich budynków mieszkalnych i gospodarczych. Innym silnym ośodkiem niemieckim było Górzno, które od roku 1872 należało do Eduarda Müllera. Własnością rodziny Müllerów Górzno, Garzyn i Bojanice pozostawały do końca II wojny światowej.

Tereny gminy Krzemieniewo zawsze znajdowały się z dala od centrum życia politycznego naszego kraju. Może się w związku z tym wydawać, że nic ciekawego się tutaj nie działo. Jest w tym wiele prawdy, ale nie oznacza to, iż tereny te zostały oszczędzone np. przez konflikty zbrojne. Już w czasach średniowiecza (XIII i XIV wiek) było bardzo niespokojnie, ponieważ sami właściciele poszczególnych miejscowości (nawet z tego samego rodu, jak np.Wyskotowie) nie mogąc się dogadać w kwestii własności ziemi, urządzali wzajemne napaści i najazdy. W czasach wojny północnej (1700-1721) przez teren gminy Krzemieniewo przemieszczały się wojska rosyjskie, szwedzkie i saskie. Szczególnie mocno pobyt wojsk rosyjskich odczuł kościół w Pawłowicach, który został ograbiony i mocno zniszczony.
W najnowszych czasach mieszkańcy gminy Krzemieniewo walczyli na frontach I wojny światowej, w powstaniu wielkopolskim, wojnie polsko-bolszewickiej, II wojnie światowej.
Dochodziło również do buntów społecznych, jak np. bunt chłopów z Oporowa w 1829 roku, którzy nie chcieli przyjąć warunków umowy uwłaszczeniowej. Do złamania opornych użyto wojska.
Były to sprawy może mało istotne z punktu widzenia wielkiej polityki, ale niezwykle ważne z punktu widzenia tych, co tu mieszkali.

Na terenie gminy Krzemieniewo zamieszkiwały też osoby, które swoją pracą, postawą i zangażowaniem mogą być stawiane za wzór nawet współcześnie żyjącym. Wśród nich wymienić należy: Józefa Morawskiego z Oporowa (referendarza w Ministerstwie Stanu Księstwa Warszawskiego), generała Franciszka Morawskiego z Luboni (bohatera wojen napoleońskich i bajkopisarza), Stefana Ponikiewskiego z Drobnina (posła do Sejmu Ustawodawczego II Rzeczypospolitej), Józefa Ponikiewskiego z Brylewa (adiutanta gen. Sikorskiego), księdza Eryka Szymkowiaka z Drobnina (budowniczego kościoła w Drobninie), Stanisława Mielżyńskiego (generała, bohatera wojen napoleońskich).
Oprócz osób wyżej wymienionych i mieszkających tu kiedyś na stałe, warto wspomnieć iż czasami odwiedzali nas wielcy tego świata, jak np. Adam Mickiewicz, prezydent II Rzeczypospolitej Stanisław Wojciechowski, czy prymas Polski August Hlond.

Mieszkańcy tych terenów zawsze angażowali się również w rozwój szeroko rozumianej kultury, niezależnie od swojego pochodzenia społecznego. Owocowało to nie tylko tworzeniem szkół, lecz również np. działalnością artystyczną. Szkoły istniały kiedyś praktycznie w prawie każdej miejscowości. Oprócz zadań dydaktycznych pełniły jednocześnie funkcję centrów kulturalnych dla okolicznych mieszkańców. Kwitło w nich życie teatralne, a najczęściej aktorzy amatorzy (uczniowie i dorośli) prezentowali swoje możliwości w Belęcinie, Krzemieniewie, Brylewie i w Pawłowicach. Działały też biblioteki. Pewną ciekawostką jest również fakt, iż mieszkańcy Mierzejewa postanowili jeszcze przed II wojną światową z inicjatywy Henryka Dwornika, wydawać własną gazetę. Szkoda tylko, że plany pokrzyżowała wojna (wyszedł tylko 1 numer).


Tzw. "Piekło" w Mierzejewie" - autor Henryk Dwornik
Rysunek pochodzi z "Kroniki Mierzejewskiej" z 1939 roku


Po dawnych czasach pozostało sporo informacji, dzięki skrzętnie spisywanym kronikom. Do dzisiaj zachowały się kroniki kościoła w Oporowie (zaczęto je pisać w roku 1637), kronika szkoły ewangelickiej w Krzemieniewie (zaczęto pisać w roku 1898), kroniki szkół w Mierzejewie, Górznie. Ocalały również archiwa (księgi metrykalne) kościołów w Oporowie i Pawłowicach oraz kościoła ewangelickiego z Krzemieniewa.
Kultura to również architektura. Do dnia dzisiejszego w naszej gminie zachowało się wiele budowli świadczących o dawnej świetności jej mieszkańców. Należą do nich dwory i pałace w Brylewie, Drobninie, Garzynie, Górznie, Luboni, Oporowie, Oporówku i Pawłowicach. Nie można też przejść obojętnie obok bardzo starych i pięknych kościołów w Oporowie i Pawłowicach. Jeszcze teraz wędrując po gminie natrafimy na wiele przydrożnych kapliczek, figur i krzyży.

Widać z tego, że przeszłość, której podstawą była ciężka praca, odcisnęła swoje niezatarte piętno na wyglądzie i funkcjonowaniu dzisiejszej gminy Krzemieniewo. Tym tradycjom mieszkańcy naszej gminy są wierni do dzisiaj.

Źródło:
„Ziemia Leszczyńska” pod redakcją J. Deresiewicza, Poznań 1966, PWN.
Archiwum szkoły w Drobninie.


E-DZIENNIK
PODRĘCZNIKI 2017/2018
· Szkoła podstawowa
· Gimnazjum
· Regulamin wypożyczania podręczników:
- wersja: _.doc
- wersja: _.pdf
GMINA KRZEMIENIEWO
· Trochę historii
· Symbole gminy
· Ogólnie o gminie
· Gmina w liczbach
· Turystyka w gminie
· Co warto zobaczyć
· Dwory i pałace
· Kościoły
· Jezioro Górznickie
· Drobnin
· Gminne ciekawostki
· Ważne adresy
Losowa Fotka
Polecamy
Wygenerowano w sekund: 0.03 2,800,576 Unikalnych wizyt